نوجوان مبتلا به اوتیسمی که روشی برای برقرار کردن ارتباط با دیگران پیدا کرد

نوجوان مبتلا به اوتیسمی که روشی برای برقرار کردن ارتباط با دیگران پیدا کرد

نوجوان مبتلا به اوتیسمی که روشی برای برقرار کردن ارتباط با دیگران پیدا کرد

 

چند سال پیش ، میچل رابینز نمی توانست به دیگران بگوید که دقیقا به چه چیزهایی فکر می کند. او وقتی که 4 ساله بود ، توانایی صحبت کردن را از دست داد و اول فقط به یک سیستم از تصاویر و زبان نشانه محدود ، متکی بود تا به والدین و مراقبان خود بگوید چه می خواهد بخورد یا اینکه آیا بیمار شده است یا چگونه می خواهد وقت خود را بگذراند. اما بعد از مدتی والدینش فهمیدند که می تواند حروف را هجی کند.

اکنون میچل 17 ساله با علم بر این توانایی خود به طور ارادی با نشان دادن حروف الفبایی که بر روی یک تخته نمایان هستند می تواند با دیگران ارتباط برقرار کند. هنگامی که از او سؤالی بپرسید ، با کمی تمرکز و آرامش با نشان دادن حروف ، پاسخ می دهد . میچل ، که مبتلا به اختلال طیف اوتیسم است و توان حرف زدن را ندارد ، گفت: استفاده از این نوع روش در زندگی او تغییرات مثبتی ایجاد کرده است.

او در حالی که با آرامش روی مبل لم داده بود با روش اشاره به حروف الفبای تخته گفت : " این اتفاق همه چیز را تغییر داده است زیرا من می توانم خواسته ها و نیازهای خود را برآورده کنم. من بسیار خوشحالم که مردم بالاخره فهمیدند چگونه می توانند با افرادی مانند من ارتباط برقرار کنند ، زیرا این یک مسئله حقوق بشری است که ما باید آن را حل کنیم."

او توانست به والدین خود بگوید که می خواهد به دبیرستان محلی برود و سر کلاس های درسی بشیند و دوستان خود را ملاقات کند و در مورد چیزهای عادی نوجوان صحبت کنند. مادرش با دانستن اینکه میچل خیلی بیشتر از آنچه که قبلاً تصور می شد توانایی دارد ، گفت که کتاب داستان هایی که شب ها برای میچل می خواندند را از دکتر سوس که داستان ساده ای است به هری پاتر که داستانی پیچیده تر است تغییر داده اند .

او در مارس گذشته ، وبلاگی راجع به زندگی خود شروع کرد. میچل با گفتن داستان خود امیدوار است كه به جهانیان نشان دهد كسانی كه به طور متفاوت ارتباط برقرار می كنند ، نباید دست كم گرفته شوند. وبلاگ او تقریباً از تمام دنیا خواننده دارد.

سوزان رابینز ، مادر میچل در حالی که اشک در چشمانش جمع شده بود راجع به پسر می گفت : " این توانایی های عظیم افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم که توانایی تکلم هم ندارند را نشان می دهد. آنها دارای قابلیت های بزرگی هستند ، اما ما فقط نمی دانیم چگونه به توانایی آن ها دسترسی داشته باشیم ، و این یک روش مناسب است. میچل چیزهای زیادی برای به اشتراک گذاشتن داشت ، و ما این را نمیدانستیم. "

حدود هفت سال پیش سوزان رابینز در سخنرانی درمورد روش درمانی به نام روش سریع برقراری ارتباط ، شرکت کرد که به افرادی که توانایی تکلم ندارند می آموزد از طریق هجی کردن حروف الفبا ارتباط برقرار کنند. سوزان رابینز گفت ، این روش درمانی به دانش آموزان می آموزد که قبل از پرسیدن سؤالات  ، شابلون الفبای خود را آماده کنند و با روش انتخاب کلمه " خیر " یا " بلی " و یا نشان دادن حروف به سوالاتی که از آن ها می شود ، پاسخ دهند.

وقتی درمان را شروع کرد ،برای اولین بار به خواهرش هجی کرد که او را دوست دارد. حالا او برای کارهای مادرش نامه می نویسد و از او برای همه کارهایش تشکر می کند. میچل گفت ، وقتی آنها شروع به تمرین ریاضی کردند ، می دانستند که چگونه معادلات را حل کنند ، او فقط باید جدول ضرب ساده را که در مدرسه به او آموزش داده نشده بود یاد می گرفت.

در نتیجه گیری ، روند درمانی او بسیار مفید و قابل اجرا در سنین کمتر در کودکان مبتلا به اختلال طیف اتسم که توان تکلم را ندارند است .

میچل گفت که برای کمک به خانواده هایی که کودکانشان مبتلا به اوتیسم هستند و همچنین توانایی تکلم را ندارند که او را به خوبی درک می کنند در وبلاگش متن هایی می نویسد.

از نظر میچل افرادی مثل او نباید به خاطر بیماری اوتیسم و یا ناتوانی در حرف زدن ، دست کم گرفته شوند و با آموزش های مناسب می توان این مشکلات را کاملا کنترول کرد.

© 2020 Chicago Tribune
Distributed by Tribune Content Agency, LLC