اختلالات یادگیری

اختلالات یادگیری

اختلالات یادگیری

چرا مدرسه برای کودکان مبتلا به اوتیسم بسیار چالش برانگیز است

به ندرت پیش می آید که مدرسه محیط مناسبی برای کودکان مبتلا به اوتیسم باشد. و این مشکل دو دلیل دارد.

دلیل اول: بچه های اوتیسمی زمان زیادی را صرف یادگیری و چگونگی کنار آمدن با محیطی می کنند که با توانایی ها و چالش هایشان همگام نیست.

دلیل دوم: پس از سال ها تلاش برای ساختن این مهارت ها و کنار آمدن با چالش ها ، در پایان سن یا فارغ التحصیلی ، باید این شرایط را برای شرایطی کاملاً متفاوت ترک کنند.

برای بسیاری از بچه های اوتیسمی ، به دلایل بسیار زیادی ، مدرسه بسیار سخت تر از هر محیط

کار دیگری است.

چرا مدرسه می تواند محیط بدی برای کودکان اوتیسمی باشد

متاسفانه به نظرر می رسد همین مدارس معمولی که در قرن 21 وجود دارند ، برای دشوار کردن زندگی و ناراحتی هر فرد که حتی مبتلا به اوتیسم درجه 2 است طراحی شده اند:

 

1- عدم عملکرد حواس: کودکانی که نسبت به سر و صدای زیاد ، چراغهای روشن و سایر محرک های خفیف حواس ، واکنش بیش از حد نشان می دهند ، مطمئناً در برابر صدای زنگ طولانی مدرسه ، چراغ های فلورسنت در راه روی مدرسه ، جیغ زدن کودکان دیگر در مدرسه ، سالن ورزش مدرسه ، و سایر اتفاقات روزمره دیگر در یک مدرسه معمولی استرس و اضطراب پیدا می کنند و این چالش ها مانع یادگیری و راحتی این کودکان اوتیسمی در مدارس معمولی می شود.

2- مشکل در خواندن یا درک بیان کلامی: تست گیری استاندارد و "دقت" به این معنی است که انتظار می رود حتی کودکان بسیار کوچک با سرعت بالا ، به زبان گفتاری و نوشتاری پاسخ دهند. با بزرگتر شدن بچه ها ( یعنی بعد از 7 سالگی ) ، هر مشکلی در جهت دستیابی یا یادگیری تصویری از بین می رود و انتظارات درک کلامی افزایش می یابد. كودكان مبتلا به اوتیسم تقریباً دچار نقص جدی هستند ، زیرا درک بیان كلامی برای آن ها یك چالش اساسی است.

3- چالش های عملکرد اجرایی: عملکرد اجرایی ، توانایی برنامه ریزی و اجرای پروژه های چند مرحله ای ، با در نظر داشتن مواردی مانند پارامترهای پروژه ، جدول زمانی و سایر عوامل است.

به عبارت دیگر ، این توانایی برای مدیریت تکالیف ، مشق های مدرسه ، مطالعه برای آزمون ها و برنامه ریزی برای رویدادها ، فرصت های تابستانی و موارد دیگر ، نیاز است.

عملکرد اجرایی تقریباً برای همه افراد مبتلا به اوتیسم یک چالش اساسی محصوب می شود.

 

4- چالش های حرکتی ریز و درشت: مهارت های حرکتی ریز برای انجام کار هایی چون: نوشتن ، رسم ، برش ، چسباندن و دستکاری اشیاء کوچک مانند اسلایدهای میکروسکوپ شیشه ای و موچین بسیار مهم است.

مهارت های حرکتی درشت برای پرش ، لگد زدن ، پرتاب ، دویدن و پرش استفاده می شود.

مشکلات خفیف تا متوسط در این مناطق که توسط بیشتر افراد مبتلا به اوتیسم به اشتراک گذاشته می شود ، می تواند در کلاس ، زمین بازی ، سالن ورزش و زمین بازی (از جمله سایر مکانهای مرتبط با مدرسه) چالش های جدی ایجاد کنند.

برنامه ریزی برای انجام حرکت ها: (چقدر باید لگد بزنم؟ آیا می توانم با اطمینان از این تاب پرش کنم؟) یک نمومه دیگر از چالش های حرکتی مهم و مرتبط است.

 

5- دشواری های ارتباطات اجتماعی: كودكان ، نوجوانان و بزرگسالان اوتیسمی در ارتباطات اجتماعی ، مشكلاتی دارند. بعضی اوقات مشکلات بسیار آشکار و شدید است. اما برای کودک مبتلا به اوتیسم که حتی مهارت های زبانی خوبی هم دارد ، تفکر اجتماعی می تواند بسیار چالش برانگیز باشد. در محیط مدرسه ، چالش های اجتماعی همیشه و همه جا وجود دارند و همین طور دائماً در جریان هستند. آنچه در کلاس مناسب است در سالن ها ، سالن ورزش یا زمین بازی کاملاً نامناسب است. برای بچه های اوتیسمی بسیار دشوار است که بتوانند تفاوت بین زورگویی و شوخی هایی که در بازی های فیزیکی انجام می شود و یا تفاوت بین طعنه و طنز را تشخیص دهند. حتی اگر کودک قادر به کسب مهارت های اجتماعی مناسب در کلاس اول باشد ، شرایط در تابستان تغییر می کند و آن ها دوباره باید در پاییز با تغییرات مدرسه دست و پنجه نرم کنند.

 

 

6- مشکل با تغییر در روال ها و برنامه ها: کودکان مبتلا به اوتیسم در کارهایی که روال روزمره دارند ، پیشرفت می کنند. اما در طول سال تحصیلی سازگاری با برنامه های روزمره و برنامه ها در محیط مدرسه می تواند برای آن ها بسیار سخت باشد. از تعطیلات طولانی تا روزهایی که معلم ها آموزش می دهند و روزهای برفی ، دوران امتحانات ، رویدادهای ویژه ، برنامه های مدرسه و همه این ها مدام در حال تغییر و حرکت هستند که این برای این کودکان اتیسمی عزیز بسیار دشوار است.

کودکان مبتلا به اوتیسم ، نیاز به ترک کلاس ها حتی در میان کلاس ها ، برای شرکت در جلسات درمانی ، گروه های مهارت های اجتماعی و سایر برنامه هایی که برای کمک به آن ها در انجام تجربیاتی که از دست می دهند ، دارند.

 

7- مشکلاتی که در تغییر قوانین و انتظارات وجود دارند: هر پاییز ، با بازگشت دانش آموزان به مدرسه ، آن ها متوجه می شوند که بعضی چیزها یکسان است ، اما ممکن است تغییراتی هم کرده باشد. معلم X مشکلی برای ایستادن و راه آمدن با دانش آموزان ندارد. معلم Y تحمل چنین رفتار هایی را ندارد. معلم X از همه دانش آموزان می خواهد که تکالیف خود را نشان دهند ، در حالی که معلم Y فقط می خواهد ببیند که شما جواب درست را می دانید یا خیر. تمام این تفاوت ها و انتظارات مختلف معلم ها و همچنین همکلاسی ها برای کودکان اوتیسمی مشکلات زیادی ایجاد می کند.

 

8-عدم تحمل رفتارها و احساسات اوتیسمی ها: شما فکر می کنید که در دنیای امروز ، معلم ها سعی می کنند روش های مختلفی را که کودکان رفتار می کنند و می آموزند را ، درک می کنند و به آن روش عمل می کنند. اما در بسیاری موارد اشتباه فکر می کنید. بعضی اوقات به این دلیل است که معلم از داشتن دانش آموزی که شلوغ می کند یا کار هایی که نباید را می کند یا در باره علاقه اش زیاد حرف می زند یا حتی دانش آموزی که نمی تواند با همکلاسی هایش ارتباط برقرار کند ، آشفته و کلافه می شوند. و همچنین یک معلم می خواهد که کلاسش با سرعتی که انتظار دارد و برنامه ریزی کرده است پیش برود ، بنا بر این او نمی تواند کودکی که سرعت کلاس را می گیرد در برنامه ریزی های خود قرار دهد.

 

مدارس قرن 21 به گونه ای طراحی نشده اند که برای همه افراد یک جامعه مناسب باشند ، درعوض ، مدارس برای گروه خاصی از دانش آموزان طراحی شده اند ، افرادی که قادر به مدیریت تمام چالش هایی که در این مقاله ذکر شده هستند.

برای کودکان با هر نوع اختلال ، مدارس ویژه ای وجود دارد که از کلاس ها ، فعالیت ها و حتی برنامه های درسی "متفاوت اما برابر با معمول" تشکیل شده است.

برای دانش آموزان مبتلا به اوتیسم ، یک مدرسه معمولی می تواند چالش برانگیز و دشوارتر از تقریباً هر مکان دیگری باشد. این ، به خودی خود ، یک مشکل است.

"بسیاری از والدین ، معلمان و مدیران فکر می کنند:" جانی حتی نمی تواند کلاس سوم را اداره کند ، "پس چگونه او می تواند یک نوازنده ، شناگر ، شطرنج باز یا هر فعالیت دیگری را اداره کند؟"

* واقعیت این است که ، فقط در خارج از مدرسه استعدادها ، علاقه ها و توانایی های واقعی بسیاری از بچه های اوتیسمی دیده می شود.